suuzintanzania

Waar zal ik beginnen...

written by Suzanne Pronk on 28 June 2010

Eindelijk een berichtje vanuit het Mbalizi ziekenhuis in Ifisi! Vandaag begonnen aan mijn tweede week. Op de kinderafdeling heb ik het erg naar mijn zin. Daktari Suzanne wordt elke ochtend met een grote glimlach ontvangen door haar twee vriendjes, Jemsi en Ezekia, beide vijf jaar oud. Van Jemsi krijgt ze ook nog een grote knipoog. Snik, snik, Hij is vandaag vertrokken na een grote knuffel. Terug naar huis, wat een dag reizen is. Ezekia zal er nog twee weken zijn!
De rondes zijn erg groot met elke dag rond de 40 kinderen, waarvan 25 % nieuw is. De problemen lopen uiteen van longontsteking tot zeer ernstige ondervoeding. Een tweeling van 2 jaar, die maar 6.5 kilo wegen. Verschrikkelijk om te zien. Ondanks al onze inspanningen is er een vannacht overleden. En dit omdat een alleenstaande moeder met HIV niet genoeg voedsel kon kopen. Ik ben benieuwd of de andere het zal halen. Elke moeder hier in de regio houdt er rekening mee dat zij een kind zal verliezen, dat is normaal. Welcome to Africa...

Wat een confrontatie met armoede. Veel mensen lopen in kapotte kleren en sommige hebben geen geld om eten te kopen. Je hoeft alleen maar de straat over te steken en de mensen hebben geen electriciteit of stromend water. Zaterdagmiddag met de kinderen van de buurt wezen voetballen. Hoe blij je kan zijn met een bal. Aan het einde allemaal jongentjes onder het stof met een mega grote lach. De vrolijkheid van de mensen is hart verwarmend en soms onverstelbaar. Het straatleven verveelt nooit. Vrouwen met watertonnen op hun hoofd. Geweldig mooie kinderen, die heel hard roepen "Munzungu" (white person) en heel hard lachen. Naar de markt gaan is een feest!

Heerlijk om een gister een dagje vrij te hebben. We werken hier 6 dagen per week en dan is het nog lastig om zondag niet naar het ziekenhuis te gaan. Genieten van een gezamelijk ontbijt met een prachtig uitzicht inclusief zebra´s en antilopen. Daarna naar de kerk, om vervolgens een safari te maken naar the bath caves en hot springs. Wat een geweldig landschap is het hier. De vallei is prachtig! (Foto´s beloof ik op te loaden)

Verder is er een leuk team van zendelingen. Geweldig om een kijkje in hun leven te nemen.De verschillende verhalen waarom ze hier zijn en hoe ze hier zijn gekomen. Maar allemaal met het doel om iets van God´s liefde aan de mensen hier te laten zien. Uiteindelijk is hij diegene die werkelijk vreugde kan geven.

Liefs

next previous